Złoty Puchar Finna w ręce Brytyjczyka

Ed Wright wywalczył tytuł w znakomitym stylu, z trzynastopunktową przewagą nad drugim w klasyfikacji Hiszpanem, Rafaelem Trujillo. Wygrał również wyścig medalowy! Brązowym medalistą został kolejny Brytyjczyk, Giles Scott. Poniżej najlepsza dziesiątka Gold Cupu. Pełne wyniki można obejrzeć TUTAJ.

1 GBR 11 Edward Wright 22
2 ESP 100 Rafael Trujillo 53
3 GBR 41 Giles Scott 56
4 USA 4 Zach Railey 59
5 FRA 115 Thomas le Breton 72
6 SLO 5 Gasper Vincec 94
7 GBR 85 Andrew Mills 107
8 CRO 524 Ivan Kljakovic Gaspic 107
9 GBR 88 Mark Andrews 110
10 AUS 1 Brendan Casey 112

23 POL 17 Piotr Kula

82 POL Andrzej Skarka

--------------------------------------------

 Piotr Kula relacjonuje z San Francisco po drugim dniu regat: Cztery wyścigi tegorocznych mistrzostw Świata za nami. Regaty te, zwane także Finn Gold Cup, odbywają się u wybrzeży San Francisco w USA. Na starcie stanęło osiemdziesięciu siedmiu zawodników z dwudziestu dziewięciu krajów. Jestem na dwudziestej drugiej pozycji. Nasz kraj reprezentuje także mieszkający na stałe w Kalifornii Andrzej Skarka z YKP San Francisco. Fantastyczny kolega, zapalony żeglarz, przyjaciel w pełnym tego słowa znaczeniu. Po wycofaniu się z ostatniego wyścigu zajmuje osiemdziesiątą lokatę. Bez niego, organizacja startu w Gold Cup niebezpiecznie bardzo zbliżyła by się do niemożliwości!

Gdybym miał opisać regaty najkrócej jak się da, brzmiało by to tak: jest ekstremalnie ciężko. A że będzie tak ciężko, było wiadomo długo zanim tu przyjechaliśmy. Nie tylko z powodu warunków na akwenie. Przyjechałem tu kontuzjowany, ale o tym na końcu, bo nie to jest najważniejsze. To, co czyni regaty, to konkurencja i pogoda. Zawodnicy są przygotowani lepiej niż do jakiegokolwiek Pucharu Świata w tym roku. Mały błąd kosztuje bardzo wiele. Wczorajszy lider, dziś (czyli 31 sierpnia) przypływał trzydziesty piąty i dziesiąty! Wieje silny wiatr. Średnio od 15 do 25 węzłów. Wieje codziennie. Bez wytchnienia. Bez przerwy. Żeglujemy dwa wyścigi dziennie, każdy po półtorej godziny. Warunki są bardzo trudne i tak naprawdę, żegluje się tu nieprzyjemnie. Krótka fala, rzuca Finnem na kursach na wiatr, a z wiatrem utrudnia załapanie ślizgu. W zasadzie w momencie gdy łódka zaczyna surfować na fali, na której się płynie, trzeba od razu uciekać w bok, żeby nie zacząć ryć dziobem o falę następną. Zmiany kierunku wiatru nie są bardzo duże, bo kręci łącznie o około kilkanaście stopni. Tyle że wiatr nie oscyluje. Na jedną halsówkę przypada jedna zmiana i albo jesteś po dobrej stronie trasy i zarabiasz, albo po złej i tracisz. Nie da się płynąć środkiem i liczyć na sukces, bo wygra się z czterdziestoma którzy byli po złej stronie, a przegra z czterdziestoma, którzy byli po dobrej. Trasa jest tak długa, że z górnej boi ledwie widać statek komisji, przed którym są postawione dolne boje. Ale tak powinno być. Mistrzostwa Świata powinny być najtrudniejszymi regatami w sezonie i faktycznie są. Wczoraj żeglowałem słabo, plasując się po dwóch wyścigach łącznie na trzydziestej pozycji. Niestety trafiłem na tę gorszą stronę. Mój wybór i konsekwencje też musiałem ponieść sam. Tracę na kursach półwiatrowych. Traciłem zawsze i zacząłem się ich uczyć intensywnie w ubiegłym roku, wiedząc, że to mój słaby punkt. Ten proces został przerwany wskutek zaistnienia czynników zewnętrznych, ale walczę jak mogę. Staram się minimalizować straty. Bolesna to walka i bardzo trudna. Takie nie poddawanie twierdzy, mimo świadomości, że z każdą chwilą będą ginęli żołnierze. Wiem jak w teorii wygląda technika żeglugi tym kursem i przykładam całą uwagę żeby właśnie tak płynąć. Jak to zwykle bywa, pewnego dnia załapię „to coś” i już zamiast tracić, będę zyskiwał, a przynajmniej nie tracił! Dziś udało mi się stracić jedynie niewiele i jestem z tego bardzo zadowolony. Wczoraj niestety było gorzej. W dzisiejszym pierwszym wyścigu przypłynąłem czwarty. Pewien trener z pierwszego klubu w którym pływałem z uśmiechem powiedział by: „życiówka”. Tak, faktycznie w Gold Cup tak dobrego wyścigu jeszcze nie miałem. Najważniejsze, że nie było tam cudownego przypadku, tylko od początku do końca dobra żegluga. Ten wyścig, podobnie jak pozostałe okupiłem sporym bólem. Nie tylko z wysiłku. Nie wspominałem o tym wcześniej, bo narzekanie nie wpisuje się w ducha sportu, ale powinniście wiedzieć, że półtora miesiąca temu doznałem kontuzji kolana. Jest na tyle poważna, że po powrocie do Polski odbędę operację. W wyścigu staram się nie myśleć o bólu, ale na lądzie, gdy opada adrenalina, moje kolano pyta mnie z żalem: Czemu brutalu nie leżysz w łóżku, tylko katujesz mnie tu na łódce? Odpowiedź jest taka: Bo chcę i muszę. Bo tylko całkowite urwanie nogi z biodra by mnie powstrzymało. Musi wytrzymać jeszcze tych kilka dni. Mam przynajmniej nadzieję, że wytrzyma. Trzymajcie kciuki, przydadzą się jeszcze bardziej niż zwykle!

Link do wyników: http://www.yachtscoring.com/event_results_cumulative.cfm?eID=342
Strona regat: www.finngoldcup.com

Pozdrawiam
Piotr Kula POL 17

Po czterech wyścigach prowadzi Thomas Le Breton z Francji, drugie miejsce nadal zajmuje Zach Railey z USA, zaś na trzeciej pozycji jest Giles Scott z Wielkiej Brytanii - zwycięzca obydwu wtorkowych biegów.

Oto relacja Andrzeja Skarki z YKP w San Francisco, który w regatach startuje pod polską banderą i zmaga się z dość poważną kontuzją: Piękny słoneczny poranek, lekki powiew wiatru (6 w.), wypływamy z mariny. Za pięć dwunasta strzela rakieta, mamy pięć minut do startu. Ustawiamy się przy linii wraz z Piotrem, staramy się znaleźć dobre miejsce. Piotrowi się udaje, ja zostaję zepchnięty do tyłu. Start. Piotr znakomicie wystartował, żegluje z prawej strony trasy, blisko środka. Na górną boję wchodzi drugi. W międzyczasie rozwiewa się, wieje 12 węzłów, komisja pozwala pompować. Piotr walczy, ale traci kilka pozycji. Na drugiej halsówce rozwiewa się do 20 w. Piotr dalej walczy, wyprzedza kilku zawodników i na boi jest czwarty - i tak juz do mety!!
W drugim biegu rozwiało się do 28 węzłów, start „z górnej półki", obaj idziemy w czołówce. Łapię Rafaela Trujillo na prawym, mogę go protestować! Ciągniemy dalej, idę „łeb w łeb" z Zachem Relay i Edem Wright do połowy halsówki. Jestem równo z nimi, jednak później... moje ręce zaczynają odmawiać mi posłuszeństwa...

Najlepsza dzisiątka Gold Cup 2010, po czterech wyścigach:

1 FRA 115 Thomas le Breton 21
2 USA 4 Zach Railey             21
3 GBR 11 Edward Wright        23
4 GBR 41 Giles Scott             23
5 SLO 5 Gasper Vincec          25
6 GBR 88 Mark Andrew          35
7 ESP 100 Rafael Trujillo       48
8 CRO 25 Marin Misura         52
9 GBR 85 Andrew Mills           56
10 ITA 146 Michele Paoletti    57

22 POL 17 Piotr Kula             89

80 POL 691 Andrzej Skarka         318

Relacja Andrzeja Skarki po pierwszym dniu: Zakończył się pierwszy dzień regat. Wiało 25 węzłów, powstała spora fala. Po pierwszym Starcie byliśmy obaj z Piotrem w pierwszej trzydziestce. Niestety na kursie z wiatrem objechało mnie trochę ludzi. W drugim wyścigu Piotr miał kiepski start, ja wystartowałem dość dobrze, ale niestety moje oberwane ścięgna w ręce nie pozwalają mi pompować i dużo miejsc tracę na pełnym. W drugim biegu na dodatek wywaliłem się przed samą linią mety i straciłem 20 pozycji! Humory jednak dopisują i trener, Mirek Rychcik, podtrzymuje w nas wolę walki!! Jutro będzie dobry dzień!!!!

Więcej o regatach na www.finngoldcup.com